تبليغاتX
مسافر
لب بر لب،

سکوت فریاد می کند،

میان هیاهوی شهر !!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روزی آواز یاد خواهم گرفت،

و با جانم خواهم گریخت،

امضا قوی دریاچه ی مصنوعی.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بالا پائین می پرد،

بلندگوی اطاقم،

اسفند روی آتش خشمم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چشمک می زند بی انکار،

ستاره نه،دختر همسایه هم نه،

مانیتور بی سیگنال.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از وقتی که نیامدی،

توپ هم گرد نیست،

چه برسد به زمین.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نه دلیلی دارم،

نه بهانه ایی،

پس گمشو!!!!

+ نگاشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 16:6 به قلم مصطفی |

دیروز...

نه...امروز

اصلن زمان مهم است؟؟؟

وقتی هیچ چیز دیگر مهم نیست.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عمق میدان

یا

عمق استخر

فرقی نمیکند

من محوم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دو درب در وسط

دو درب در انتها.

کاش از این اتاق هم

مفری بود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اشک....

نه سفیر دل است

نه مسافر دریا

صفیر سکوت مرگ

نفیر نام توست

 

+ نگاشته شده در جمعه هشتم خرداد 1388ساعت 21:55 به قلم مصطفی |

زرد..

سرخ..

طلا يا مس

عياري نيست

چه فرقي مي كند؟؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نقاب را

چه احتياجي است

وقتي صد چهره خودت داري

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تن عريان صداقت را

به اميد چه

پوشاندي به رداي حقارت؟

+ نگاشته شده در دوشنبه چهارم خرداد 1388ساعت 23:37 به قلم مصطفی |

 
JavaScript Codes