تبليغاتX
مسافر - فرار
لب بر لب،

سکوت فریاد می کند،

میان هیاهوی شهر !!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روزی آواز یاد خواهم گرفت،

و با جانم خواهم گریخت،

امضا قوی دریاچه ی مصنوعی.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بالا پائین می پرد،

بلندگوی اطاقم،

اسفند روی آتش خشمم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چشمک می زند بی انکار،

ستاره نه،دختر همسایه هم نه،

مانیتور بی سیگنال.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از وقتی که نیامدی،

توپ هم گرد نیست،

چه برسد به زمین.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نه دلیلی دارم،

نه بهانه ایی،

پس گمشو!!!!

+ نگاشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 16:6 به قلم مصطفی |

 
JavaScript Codes